Nú er ég loksins orðinn meistari í innanhússarkítektúr og húsgagnahönnun. Það gekk vel að kynna verkefnið fyrir prófdómurunum sem virtust mjög hrifin af verkefninu mínu. Svo var dómurinn lesinn upp og smá samkoma eftir það með kennurum, nemendum og prófdómurum. Minn dómur var virkilega flottur og þau höfðu mjög margt gott að segja. Þeim fannst ég mjög fagleg í öllum þáttum verkefnisins, þeim fannst hugmyndirnar mínar frábærar og þau voru virkilega hrifin af ritgerðinni/bókinni. Eina gagnrýnin sem ég fékk var að ég væri með rosalega mikið af hugmyndum og að í sumum tilfellum gæti ég einfaldað svo að hugmyndirnar mínar skyggi ekki á hver aðra. En besta sem þau sögðu var “Þemað er raunhæft og raunveruleg framkvæmd á slíku meðferðarheimili myndi auðga heilsuiðnaðinn, auk þess að vera verðmætur styrkur fyrir arkítektúr, hönnun og útivist.” svo ég þýði þetta lauslega af norsku.

Yndislegi bekkurinn minn.

Prófdómarinn að lesa dóminn, Þór Bergmann vildi að sjálfsögðu hvergi annarstaðar vera á meðan en í fanginu á mömmu sinni.

Frábæri leiðbeinandinn minn og kennari Eli-Stin Eide. Ég hefði aldrei getað þetta án hennar og ég er svo þakklát fyrir að hafa haft hana með mér í þessu ferðalagi.

Innanhússarkítektar og húsgagnahönnuðir!